Hoofd- Room

Lidocaïne - instructies voor gebruik, beoordelingen, analogen en afgiftevormen (injecties in ampullen voor injectie en verdunning in oplossing, spray, gel of zalf 5%) van een medicijn voor de behandeling van aritmieën en pijnverlichting bij volwassenen, kinderen en zwangerschap

In dit artikel leest u de instructies voor het gebruik van het medicijn Lidocaine. Geeft feedback van bezoekers van de site - de consumenten van dit medicijn, evenals de mening van medisch specialisten over het gebruik van lidocaïne in hun praktijk. Een groot verzoek is om actief uw beoordelingen over het medicijn toe te voegen: het medicijn hielp of hielp niet om van de ziekte af te komen, welke complicaties en bijwerkingen werden waargenomen, mogelijk niet aangekondigd door de fabrikant in de annotatie. Lidocaïne-analogen in aanwezigheid van beschikbare structurele analogen. Gebruik voor de behandeling van aritmieën en anesthesie (analgesie) bij volwassenen, kinderen, maar ook tijdens zwangerschap en borstvoeding.

Lidocaïne - chemische structuur verwijst naar derivaten van acetanilide. Het heeft een uitgesproken lokaal anesthetisch en antiaritmisch effect. Het lokale anesthetische effect is te wijten aan remming van de zenuwgeleiding als gevolg van de blokkering van natriumkanalen in de zenuwuiteinden en zenuwvezels. Lidocaïne overschrijdt in zijn verdovende werking significant (2-6 keer) de procaïne; het effect van lidocaïne ontwikkelt zich sneller en houdt langer aan - tot 75 minuten, en bij gelijktijdig gebruik met adrenaline - meer dan 2 uur. Bij topicale toepassing verwijdt het de bloedvaten, heeft het geen lokaal irriterend effect.

Anti-aritmische eigenschappen van lidocaïne zijn te wijten aan het vermogen om het celmembraan te stabiliseren, natriumkanalen te blokkeren en de membraanpermeabiliteit voor kaliumionen te vergroten. Met vrijwel geen effect op de elektrofysiologische toestand van de boezems, versnelt lidocaïne de repolarisatie in de ventrikels, remt het de 4e fase van depolarisatie in Purkinje-vezels (fase van diastolische depolarisatie), vermindert het hun automatisme en de duur van actiepotentiaal en vergroot het het minimale potentiële verschil waarin myofibrillen reageren op voortijdige stimulatie. De snelheid van snelle depolarisatie (fase 0) wordt niet beïnvloed of enigszins verlaagd. Het heeft geen significante invloed op de myocardiale geleiding en contractiliteit (remt de geleiding alleen in grote, bijna toxische doses). De intervallen PQ, QRS en QT onder invloed op het ECG veranderen niet. Het negatieve inotrope effect komt ook lichtjes tot uiting en treedt slechts kort op bij snelle toediening van het geneesmiddel in grote doses.

Farmacokinetiek

Het wordt snel verdeeld in organen en weefsels met een goede perfusie, inclusief in het hart, longen, lever, nieren, dan in spier- en vetweefsel. Het dringt de bloed-hersen- en placentabarrières binnen en wordt uitgescheiden met moedermelk (tot 40% van de concentratie in het plasma van de moeder). Het wordt voornamelijk in de lever gemetaboliseerd (90-95% van de dosis) met deelname van microsomale enzymen en de vorming van actieve metabolieten - monoethylglycinexylidide en glycinexilidide. Het wordt uitgescheiden in de gal en urine (tot 10% onveranderd).

Indicaties

  • infiltratie, geleiding, spinale en epidurale anesthesie;
  • terminale anesthesie (ook bij oogheelkunde);
  • verlichting en preventie van herhaalde ventriculaire fibrillatie bij acuut coronair syndroom en herhaalde paroxysmen van ventriculaire tachycardie (gewoonlijk binnen 12-24 uur);
  • ventriculaire aritmieën als gevolg van intoxicatie met glycosiden.

Formulieren vrijgeven

Oplossing (injecties in ampullen voor injectie en verdunning).

Spray gedoseerd (aerosol) 10%.

Oogdruppels 2%.

Gel of zalf 5%.

Instructies voor gebruik en dosering

Voor infiltratie-anesthesie: intradermaal, subcutaan, intramusculair. Breng een oplossing van lidocaïne 5 mg / ml aan (maximale dosis 400 mg).

Voor blokkering van perifere zenuwen en plexi: perineuraal 10-20 ml van een oplossing van 10 mg / ml of 5-10 ml van een oplossing van 20 mg / ml (niet meer dan 400 mg).

Voor geleidingsanesthesie: oplossingen van 10 mg / ml en 20 mg / ml (niet meer dan 400 mg) worden perineuraal aangebracht.

Voor epidurale anesthesie: epiduraal, oplossingen van 10 mg / ml of 20 mg / ml (niet meer dan 300 mg).

Voor spinale anesthesie: subarachnoïd, 3-4 ml van een oplossing van 20 mg / ml (60-80 mg).

In de oogheelkunde: een oplossing van 20 mg / ml wordt in de conjunctivale zak gedruppeld, 2-3 druppels 2-3 keer met een interval van 30-60 seconden onmiddellijk voor de operatie of het onderzoek.

Om de werking van lidocaïne te verlengen, is het mogelijk om extra tempore 0,1% adrenaline-oplossing toe te voegen (1 druppel per 5-10 ml lidocaïne-oplossing, maar niet meer dan 5 druppels per volledig oplossingsvolume).

Een verlaging van de dosis lidocaïne bij oudere patiënten en patiënten met leveraandoeningen (cirrose, hepatitis) of met verminderde leverbloedstroom (chronisch hartfalen) wordt aanbevolen met 40-50%.

Als antiaritmicum: intraveneus.

Lidocaïne-oplossing voor intraveneuze toediening van 100 mg / ml mag alleen worden gebruikt na verdunning.

25 ml van een oplossing van 100 mg / ml moet worden verdund met 100 ml fysiologische zoutoplossing tot een concentratie lidocaïne van 20 mg / ml. Deze verdunde oplossing wordt gebruikt om een ​​oplaaddosis toe te dienen. De introductie begint met een oplaaddosis van 1 mg / kg (gedurende 2-4 minuten met een snelheid van 25-50 mg / min) met de onmiddellijke aansluiting van een constante infusie met een snelheid van 1-4 mg / min. Door de snelle distributie (T1 / 2 ongeveer 8 minuten), 10-20 minuten na toediening van de eerste dosis, neemt de concentratie van het geneesmiddel in het bloedplasma af, wat een herhaalde bolustoediening (tegen een achtergrond van constante infusie) bij een dosis van 1 / 2-1 / 3 oplaaddoses, met een interval van 8-10 minuten. De maximale dosis in 1 uur is 300 mg, per dag - 2000 mg.

IV-infusie wordt gewoonlijk gedurende 12-24 uur uitgevoerd met constante ECG-bewaking, waarna de infusie wordt gestopt om de noodzaak van veranderingen in antiaritmische therapie bij de patiënt te beoordelen.

De eliminatiesnelheid van het geneesmiddel is verminderd bij hartfalen en verminderde leverfunctie (cirrose, hepatitis) en bij oudere patiënten, wat een verlaging van de dosis en de toedieningssnelheid van het geneesmiddel met 25-50% vereist.

Bij chronisch nierfalen is dosisaanpassing niet vereist.

Lokaal, door installatie in de conjunctivale zak onmiddellijk voor de studie of operatie, 1-2 dop. 2-3 keer met een interval van 30-60 seconden.

De dosis kan variëren afhankelijk van de indicaties en de grootte van het te verdoven gebied. Eén dosis van de spray die vrijkomt door op de doseerklep te drukken, bevat 3,8 mg lidocaïne. Om te voorkomen dat hoge concentraties van het geneesmiddel in het bloedplasma worden bereikt, moeten de laagste doses worden gebruikt waarbij een bevredigend effect wordt waargenomen. Meestal zijn 1-2 klikken op de klep voldoende, maar in de verloskundige praktijk worden 15-20 of meer doses toegepast (het maximale aantal is 40 doses per 70 kg lichaamsgewicht).

Bijwerking

  • euforie;
  • hoofdpijn;
  • duizeligheid;
  • slaperigheid;
  • algemene zwakte;
  • neurotische reacties;
  • verwarring of bewustzijnsverlies;
  • desoriëntatie;
  • krampen
  • geluid in oren;
  • paresthesie;
  • ongerustheid;
  • daling van de bloeddruk;
  • pijn op de borst;
  • bradycardie (tot hartstilstand);
  • huiduitslag;
  • netelroos;
  • jeuk
  • angio-oedeem;
  • anafylactische shock;
  • misselijkheid, braken;
  • gevoel van warmte of kou;
  • aanhoudende anesthesie;
  • erectiestoornis.

Contra-indicaties

  • sick sinus-syndroom;
  • ernstige bradycardie;
  • AV-blok 2-3 graden (behalve wanneer een sonde voor ventriculaire stimulatie werd geïntroduceerd);
  • sinoatriaal blok;
  • WPW-syndroom;
  • acuut en chronisch hartfalen (3-4 FC);
  • cardiogene shock;
  • duidelijke daling van de bloeddruk;
  • Adams-Stokes-syndroom;
  • stoornissen in intraventriculaire geleiding;
  • retrobulbaire toediening aan patiënten met glaucoom;
  • zwangerschap;
  • borstvoeding (dringt door de placentabarrière, uitgescheiden in de moedermelk);
  • overgevoeligheid voor een van de componenten van het medicijn.

Zwangerschap en borstvoeding

Gecontra-indiceerd tijdens zwangerschap en borstvoeding.

Gebruik bij kinderen

Voorzichtigheid is geboden bij kinderen.

speciale instructies

MAO-remmers moeten minstens 10 dagen worden stopgezet in het geval van het geplande gebruik van lidocaïne.

Voorzichtigheid is geboden bij het uitvoeren van lokale anesthesie van weefsels met hoge vascularisatie, om intravasculaire injectie te voorkomen, wordt een aspiratietest aanbevolen.

Invloed op de rijvaardigheid en controlemechanismen

Tijdens de behandelingsperiode moet voorzichtigheid worden betracht bij het besturen van voertuigen en bij andere potentieel gevaarlijke activiteiten die een verhoogde concentratie van aandacht en snelheid van psychomotorische reacties vereisen.

Interactie tussen geneesmiddelen

Bètablokkers en cimetidine verhogen het risico op toxische effecten.

Vermindert het cardiotonische effect van digitoxine.

Verbetert spierontspanning van curare-achtige medicijnen.

Aimalin, amiodaron, verapamil en kinidine versterken het negatieve inotrope effect.

Inductoren van microsomale leverenzymen (barbituraten, fenytoïne, rifampicine) verminderen de effectiviteit van lidocaïne.

Vasoconstrictors (epinefrine, methoxamine, fenylefrine) verlengen het lokale anesthetische effect van lidocaïne en kunnen een verhoging van de bloeddruk en tachycardie veroorzaken.

Lidocaïne vermindert het effect van middelen tegen asthenie.

Gezamenlijk gebruik met procaïnamide kan excitatie van het centrale zenuwstelsel, hallucinaties veroorzaken.

Guanadrel, guanethidine, mecamylamine, trimethafan verhogen het risico op een duidelijke verlaging van de bloeddruk en bradycardie.

Versterkt en verlengt het effect van spierverslappers.

Het gecombineerde gebruik van lidocaïne en fenytoïne moet met voorzichtigheid worden gebruikt, zoals een afname van het resorptieve effect van lidocaïne is mogelijk, evenals de ontwikkeling van een ongewenst cardiodepressief effect.

Onder invloed van MAO-remmers is een toename van het lokale anesthetische effect van lidocaïne en een verlaging van de bloeddruk waarschijnlijk. Patiënten die MAO-remmers gebruiken, mogen geen parenterale lidocaïne krijgen.

Bij gelijktijdige toediening van lidocaïne en polymyxine B is het noodzakelijk om de ademhalingsfunctie van de patiënt te bewaken.

Bij gecombineerd gebruik van lidocaïne met hypnotica of sedativa, opioïde analgetica, hexenaal of thiopental natrium, is een toename van het remmende effect op het centrale zenuwstelsel en ademhaling mogelijk.

Bij intraveneuze toediening van lidocaïne aan patiënten die cimetidine gebruiken, zijn bijwerkingen zoals stupor, slaperigheid, bradycardie en paresthesie mogelijk. Dit komt door een toename van het lidocaïnegehalte in het bloedplasma, wat wordt verklaard door de afgifte van lidocaïne uit de verbinding met bloedeiwitten, evenals de vertraging van de inactivering in de lever. Als het nodig is om combinatietherapie met deze geneesmiddelen uit te voeren, moet de dosis lidocaïne worden verlaagd.

Bij het behandelen van de injectieplaats met desinfecterende oplossingen die zware metalen bevatten, neemt het risico op het ontwikkelen van een lokale reactie in de vorm van pijn en zwelling toe.

Analogen van het medicijn Lidocaine

Structurele analogen van de werkzame stof:

  • Versatis;
  • Helicaine;
  • Dinexane;
  • Xylocaine;
  • Lidocaine bufus;
  • Lidocaine Vial;
  • Lidocaine hydrochloride;
  • Lidocaine hydrochloride bruin;
  • Luan.

Lidocaïne - instructies voor gebruik en vrijgaveformulier, wijze van toediening en dosering

In de tandheelkunde wordt tijdens chirurgische procedures een lokaal anestheticum Lidocaïne gebruikt - instructies voor het gebruik ervan bevatten informatie dat het gevoelloosheid van de weefsels veroorzaakt en het gevoel van pijn dof maakt. Dit is een populaire verdoving die in veel medische gebieden wordt gebruikt. Naast anesthetische eigenschappen kan het medicijn worden gebruikt als een anti-aritmicum..

Wat is lidocaïne?

Lidocaïne behoort volgens de farmacologische classificatie tot twee medische groepen tegelijk. De eerste is antiaritmica van klasse 1 B, de tweede is lokale anesthetica. Het actieve ingrediënt in de samenstelling van het medicijn is lidocaïne hydrochloride in de vorm van lidocaïne hydrochloride monohydraat, dat een korte tijd werking heeft.

Samenstelling en vorm van vrijgave

Er zijn vijf vormen van het medicijn beschikbaar: injectie, spray, gel, zalf en oogdruppels. Beschrijving en samenstelling van elk medicijn:

De concentratie lidocaïnehydrochloride, mg

Geurloze heldere vloeistof

Natriumchloride, water

Ampullen van 2 ml, verpakkingen van 10 ampullen

Kleurloze mentholgeur

Propyleenglycol, pepermuntbladolie, ethanol

650 mg injectieflacons van donker glas

Transparant licht gekleurd

Natriumchloride, benzetoniumchloride, water

Druppelflesjes van 5 ml

Heldere kleurloze gel

Chloorhexidine dihydrochloride, glycerine, water, natriumlactaat, hydroxyethylcellulose

Aluminium buizen van 15 of 30 g, glazen potten van 30 g

Uniform, geurloos wit

Polyethyleenglycol 400 en 4000, water, propyleenglycol

Aluminium buizen van 15 g

Farmacologische eigenschappen

Lidocaïne hydrochloride - een werkzame stof in de samenstelling van de geneesmiddelen, is een lokaal anestheticum van het kortwerkende amidetype. Het werkingsprincipe is het verminderen van de permeabiliteit van het membraan van neuronen voor pulsen van natriumionen. Hierdoor neemt de depolarisatiesnelheid af, neemt de excitatiedrempel toe, treedt lokale gevoelloosheid op van het omkeerbare type myocardiale zenuwgeleiding. Medicijnen worden gebruikt om geleidingsanesthesie in verschillende delen van het lichaam te bereiken en aritmie onder controle te houden.

In het maagdarmkanaal wordt de stof snel opgenomen, maar dringt bij het passeren van de lever tot een minimumvolume door in de systemische circulatie. Om maximale concentraties in het bloed te bereiken, is intercostale blokkade van de kanalen, inbrengen in de lumbale epidurale ruimte of brachiale plexus vereist. Het metabolisme van het medicijn vindt plaats in de lever, 90% wordt gedealkyleerd door de vorming van metabolieten die worden uitgescheiden in de urine. Na intraveneuze toediening wordt de werkzame stof binnen 2-4 uur uit het lichaam uitgescheiden.

Gebruiksaanwijzingen

De instructies geven het gebruik van het medicijn aan in de vorm van regionale lokale anesthesie voor interventies. Het medicijn kan met name voor de volgende doeleinden worden gebruikt:

  • oppervlakkige of terminale anesthesie van de slijmvliezen;
  • anesthesie van het tandvleesgebied vóór tandheelkundige behandeling;
  • hechten van slijmvliezen;
  • episiotomie, incisiebehandeling in de gynaecologie, verwijdering van hechtingen;
  • pijnstillend voor zonnebrand en eenvoudige brandwonden, wonden, oppervlaktebehandeling van de huid vóór de operatie;
  • voor druppels - het uitvoeren van contactonderzoeksmethoden (hoornvliesschrapen, tonometrie), conjunctivale en hoornvlieschirurgie, voorbereiding op chirurgische ingrepen;
  • in de cardiologische praktijk, gel: behandeling en preventie van ventriculaire aritmieën, acuut myocardinfarct.

Dosering en administratie

Artsen gebruiken in de praktijk vaak lidocaïne - de instructies voor het gebruik van het medicijn bevatten informatie over de dosering, afhankelijk van de vorm van afgifte, en over het gebruik ervan. Zo worden de gel en zalf met lidocaïne uitwendig gebruikt, kan de oplossing parenteraal worden toegediend (intraveneus en in de spieren), wordt de spray gebruikt om slijmvliezen te behandelen en worden druppels alleen gebruikt voor oftalmologische doeleinden.

Lidocaïne voor injectie

Volgens de instructies wordt lidocaïne in ampullen gebruikt voor intramusculaire injecties. De maximale dosis voor volwassenen is 300 mg van het medicijn, voor kinderen en ouderen wordt deze dosis verlaagd. Een enkele dosis voor volwassenen en adolescenten ouder dan 12 jaar wordt beschouwd als 5 mg / kg. Vóór toediening kan de oplossing worden verdund met een fysiologische 0,9% natriumchloride-oplossing. De maximale dosis voor kinderen van 1-12 jaar wordt beschouwd als niet meer dan 5 μg per lichaamsgewicht van 1% lidocaïne-oplossing.

Lidocaïne intraveneus

Als antiaritmicum wordt Lidocaine 2%, dat intraveneus wordt toegediend, gebruikt. De oplaaddosis voor volwassenen is 1-2 mg / kg lichaamsgewicht gedurende 3-4 minuten. De gemiddelde enkelvoudige dosis is 80 mg. Hierna worden patiënten overgezet op een infuus van 20-55 mcg / kg / minuut, dat 24-36 uur duurt.

10 minuten na de eerste oplaaddosis kan 40 mg intraveneuze jet-toediening worden herhaald. Kinderen met de introductie van een oplaaddosis van 1 mg / kg na vijf minuten kunnen opnieuw worden voorgeschreven. Continue intraveneuze infusie heeft parameters van 20-30 mcg / kg / minuut. Bij chirurgie, tandheelkunde, KNO en verloskundige praktijk wordt de dosering door de arts bepaald.

Gel voor uitwendig gebruik

Volgens de instructies is lidocaïne-gel een extern middel dat 3-4 keer per dag op het huidoppervlak wordt aangebracht. Ze kunnen de slijmvliezen van de slokdarm, het strottenhoofd van de luchtpijp smeren, de mondholte behandelen met een wattenstaafje of wattenstaafje en 0,2-2 g gel aanbrengen. Als anesthesie niet genoeg is, wordt het na 2-3 minuten herhaald. De maximale dosis voor volwassenen wordt beschouwd als 300 mg (6 g gel) gedurende 12 uur, voor vrouwen in de urologie - 3-5 ml, voor mannen - 100-200 mg (5-10 ml), vóór cystoscopie - 600 mg (30 ml) in twee doses.

Kinderen krijgen tot 4,5 mg / kg lichaamsgewicht voorgeschreven. In de urologie bij mannen wordt de gel gebruikt om de opening van de externe urethra door te spoelen. Hiervoor wordt de inhoud van de buis naar binnen gebracht en gedurende enkele minuten wordt het kanaal geknepen. Bij katheterisatie wordt het effect van gevoelloosheid onmiddellijk bereikt. Om pijn met blaasontsteking te verlichten, wordt 10 g gel eenmaal daags gedurende 5-7 dagen toegediend. In de tandheelkunde wordt de gel gebruikt voor anesthesie bij het verwijderen van tandsteen - het wordt 2-3 minuten in de tandvleesrand gewreven. De tool kan worden gebruikt onder een verband, aangebracht als een applicatie op erosiesites.

Oogdruppels

Volgens de instructies moet het gebruik van oogdruppels met lidocaïne lokaal zijn. Ze worden ingeprent door installatie in de conjunctivale zak vlak voordat ze onderzoek doen naar het hoornvlies of het bindvlies, of voordat ze worden geopereerd. Het aantal druppels is 1-2, ze worden 2-3 keer aangebracht met een interval tussen elke injectie van 30-60 seconden.

Spray

Evenzo wordt een lokale externe spray gebruikt, waarvan de dosering afhankelijk is van het verdoofde gebied. Een dosis van het medicijn bevat 4,8 mg van de werkzame stof. Volgens de instructies worden 1-2 sprays gebruikt, in de verloskundige praktijk - tot 15-20. De maximale spuitdosis is 40 verstuivingen per 70 kg lichaamsgewicht. Het is toegestaan ​​om een ​​wattenstaafje met het medicijn te deppen en er anesthesie op toe te passen - dit wordt gedaan voor kinderen om de angst voor sproeien te elimineren en de bijwerking van tintelingen te elimineren.

Hoeveel lidocaïne werkt

Bij intraveneuze toediening begint het medicijn binnen een minuut te werken, met intramusculair - in 15, dringt het snel door in het omliggende weefsel. Volgens de instructies duurt de actie 10-20 minuten na intraveneuze en 60-90 minuten na intramusculaire toediening, met toevoeging van adrenaline - tot twee uur. De spray werkt korte tijd - ongeveer 3-5 minuten, druppels - 5-15 minuten.

speciale instructies

Om een ​​maximaal effect te bereiken, moet u de gebruiksaanwijzing en de paragraaf met speciale instructies erin bestuderen:

  • de introductie van het medicijn wordt alleen uitgevoerd door specialisten die beschikken over de informatie en apparatuur voor reanimatie;
  • met voorzichtigheid wordt een remedie voorgeschreven voor myasthenia gravis, epilepsie, chronisch hartfalen, bradycardie;
  • langdurige intra-articulaire infusies kunnen leiden tot chondrolyse;
  • een intraveneuze oplossing kan de activiteit van enzymen verhogen, wat de diagnose van een acuut myocardinfarct bemoeilijkt;
  • een huidtest geeft geen bewijs van een allergie voor het medicijn;
  • intravasculaire toediening, gebruik bij pasgeborenen moet worden vermeden, omdat het medicijn de bloedvaten verwijdt;
  • na gebruik van de verdoving kan er een kortdurende zintuiglijke of motorische hartblokkade ontstaan, dus u moet afzien van autorijden.

Lidocaïne tijdens de zwangerschap

Met toestemming van de arts mag u de medicatie gebruiken tijdens zwangerschap en borstvoeding (borstvoeding). Het gebruik ervan is geïndiceerd voor epidurale anesthesie van de slijmvliezen, met uitzondering van bloedingen of complicaties. Na paracervicale blokkade kan de foetus reacties van foetale bradycardie ontwikkelen, daarom kan bij het dragen van een kind slechts 1% concentratie van het geneesmiddel worden gebruikt.

Lidocaïne voor kinderen

Het gebruik van de injectie en injectieoplossing is beperkt bij kinderen tot een jaar vanwege het risico dat de ontwikkeling van bijwerkingen toeneemt. Tot twee jaar is het verboden om de spray te gebruiken, het is raadzaam om deze op een wattenstaafje te spuiten en vervolgens anesthesie toe te passen op lidocaïne. Aerosol kan niet worden gebruikt als lokale anesthesie vóór tonsillectomie en adenotomie bij kinderen onder de acht jaar.

Interactie tussen geneesmiddelen

De gebruiksaanwijzing geeft de mogelijke geneesmiddelinteractie van het geneesmiddel met andere geneesmiddelen aan:

  • niet aanbevolen combinatie met fenytoïne, quinupristine, dalfopristine;
  • Cimetidine en propranolol verhogen de toxiciteit van lidocaïne, verhogen de concentratie, Ranitidine en vasoconstrictor werken op dezelfde manier;
  • andere lokale anesthetica, antiaritmica, slaappillen kunnen het risico op toxische effecten verhogen;
  • diuretica verminderen het effect van het medicijn;
  • antipsychotica, prenylamine, serotonine-receptorantagonisten kunnen leiden tot ventriculaire aritmieën of atriale disfunctie;
  • spierverslappers verhogen het risico op versterking en verlenging van spierblokkade van zenuwvezels;
  • Dopamine en 5-hydroxytryptamine verlagen de aanvalsdrempel;
  • een combinatie van opioïden en anti-emetica voor een kalmerend effect verhoogt het remmende effect van het medicijn op de geleidbaarheid van zenuwuiteinden;
  • ergot-alkaloïden veroorzaken een drukverlaging;
  • Lidocaïne is niet compatibel met nitroglycerine, amfotericine en metohexiton, wordt met voorzichtigheid gebruikt met sedativa en anti-epileptica, barbituraten, remmers van microsomale leverenzymen in de lever.

Cathejell met lidocaïne

Werkzame stof:

Inhoud

Farmacologische groepen

Nosologische classificatie (ICD-10)

Structuur

Actuele gel100 g
werkzame stoffen:
lidocaïne hydrochloride monohydraat (in termen van lidocaïne hydrochloride)2 g
chloorhexidinedihydrochloride0,05 g
hulpstoffen: hydroxyethylcellulose; glycerine (glycerol); natriumlactaatoplossing (50%); water voor injecties

Beschrijving van de doseringsvorm

Transparante, kleurloze of bijna kleurloze gel.

farmachologisch effect

Farmacodynamica

Gecombineerd medicijn met antiseptische en lokale anesthetische effecten.

Lidocaine - lokale verdoving.

Chloorhexidine is een antimicrobieel medicijn dat werkt op grampositieve en gramnegatieve micro-organismen, gist, dermatofyten. Effectief tegen grampositieve en gramnegatieve bacteriën - Treponema spp., Neisseria gonorrhoeae, Trichomonas spp., Chlamydia spp., Ureaplasma spp. Het blijft actief (hoewel enigszins verminderd) in de aanwezigheid van bloed, etter, verschillende geheimen en organische stoffen.

Antimicrobiële werking en adequate anesthesie ontwikkelen zich 5-10 minuten na toediening van het geneesmiddel.

De in water oplosbare transparante gel zorgt voor een helder optisch zicht en heeft een smerende werking bij verschillende endoscopische procedures..

Indicaties Katedzhel-medicijn met lidocaïne

infectiepreventie, anesthesie tijdens chirurgische en diagnostische endoscopische ingrepen bij kinderen en volwassenen in de urologie, gynaecologie, proctologie (alle vormen van endoscopie, vervanging van fistelkatheters, intubatie);

verlichting van ontstekingsverschijnselen vergezeld van pijn, het slijmvlies van de urethra, vagina, cervicaal kanaal en rectum (bij complexe therapie).

Contra-indicaties

Voorzorgsmaatregelen: zwangerschap (ik trimester).

In geval van gebruik tijdens borstvoeding, dient men gedurende 12 uur na het gebruik van het geneesmiddel geen borstvoeding te geven.

Bijwerkingen

Bij verhoogde gevoeligheid zijn allergische reacties mogelijk (allergische dermatitis, huiduitslag, angio-oedeem), branderig gevoel op de plaats van toediening.

Interactie

Vermijd gelijktijdige toediening met jodiumpreparaten.

MAO-remmers versterken het lokale anesthetische effect van lidocaïne.

Onverenigbaar met zeep, evenals detergenten die een anionische groep bevatten (saponinen, natriumlaurylsulfaat, natriumcarboxymethylcellulose).

Compatibel met kationische medicijnen (benzalkoniumchloride).

Dosering en administratie

Voor een langzame installatie vóór de introductie van instrumenten (door een arts of speciaal opgeleid personeel) is het noodzakelijk:

- open de blister door papier van het doorzichtige lichaam te verwijderen (indien mogelijk alleen tot de banner);

- breek de punt af zonder veel moeite (indien mogelijk nog in de verpakking). In dit geval moet ervoor worden gezorgd dat de punt volledig wordt verwijderd om schade aan het slijmvlies te voorkomen. Om de toediening te vergemakkelijken, wordt aanbevolen om een ​​druppel gel vooraf in te knijpen;

- instillatie door lichte druk op de gegolfde spuit. Na het legen van de spuit is het noodzakelijk om hem in gecomprimeerde toestand te houden totdat hij verwijderd wordt;

- de introductie van gereedschappen wordt aanbevolen 5-10 minuten na het indruppelen van de gel uit te voeren.

Overdosis

Symptomen (met het systemische effect van lidocaïne bij ernstige beschadiging van de urethra): bradycardie, convulsies, collaps.

Behandeling: met bradycardie - bèta-adrenostimulantia, met convulsies - kortwerkende barbituraten of spierverslappers, met collaps - iv epinefrine of dopamine.

speciale instructies

Het medicijn is steriel en bedoeld voor eenmalig gebruik.

In geval van gebruik tijdens borstvoeding, dient men gedurende 12 uur na het gebruik van het geneesmiddel geen borstvoeding te geven.

Regionale en lokale anesthesie moet worden uitgevoerd door ervaren specialisten in een naar behoren uitgeruste kamer, met de beschikking over apparatuur en preparaten die klaar zijn voor onmiddellijk gebruik, noodzakelijk voor het bewaken van hartactiviteit en reanimatie. Het personeel dat de anesthesie uitvoert, moet gekwalificeerd zijn, opgeleid zijn in de techniek van het uitvoeren van anesthesie en bekend zijn met de diagnose en behandeling van systemische toxische reacties, bijwerkingen en reacties en andere complicaties.

Vrijgaveformulier

Gel voor uitwendig gebruik. Elk 12,5 g in een polypropyleen wegwerpspuit met een langwerpige en breekbare punt. De spuit wordt in een blisterverpakking geplaatst, bestaande uit twee delen: de bovenkant is een propyleenfilm die stoomsterilisatie kan weerstaan, de onderkant is papier. Blister wordt in een kartonnen doos geplaatst..

Verpakkingen voor het ziekenhuis: 1 spuit wordt in een blister gedaan. 5 bl. geplaatst in een kartonnen doos. 25 bl. geplaatst in een kartonnen doos aan de zijkant waarvan de tekst van de gebruiksaanwijzing is gedrukt.

Fabrikant

“Farmacologische Fab Fab Fabavit Gez.m.b.H.” Salzbergstrasse, 96, 6060, Absam, Oostenrijk.

De organisatie die consumentenklachten accepteert: een vertegenwoordigingskantoor van Pharmacoitische Fabrique Montavit Gez.m.b.H. (Oostenrijk)". 107150, Rusland, Moskou, ul. Vecht, 22.

Tel./fax: (495) 974-82-83.

Apotheek Vakantievoorwaarden

Bewaarcondities voor Katedzhel met lidocaïne

Buiten het bereik van kinderen bewaren.

Houdbaarheid van Katedzhel met lidocaïne

Niet gebruiken na de vervaldatum vermeld op de verpakking.

We behandelen tanden zonder pijn - het gebruik van een gel met lidocaïne in de tandheelkunde

We raden u aan meer te weten te komen over mogelijke bijwerkingen en contra-indicaties, maximale doseringen, eigenschappen en analogen van het medicijn..

Samenstelling en vorm van vrijgave

De gel voor topische toepassing is verkrijgbaar in tubes van 15 g en 30 g met een concentratie van 5% (fabrikant - Moscow Pharmaceutical Factory).

Analogen kunnen verschillende verpakkingsvolumes en een lidocaïnefractie in de samenstelling hebben.

farmachologisch effect

Lidocaïne-gel geeft een lokaal anesthetisch effect door blokkering van natriumkanalen in de membranen (membranen) van neuronen.

Dit stopt de vorming van impulsen in de uiteinden van de zenuwen en voorkomt het geleiden van pijnsignalen langs zenuwvezels.

Ook heeft het medicijn een lokaal vaatverwijdend effect, maar veroorzaakt het geen lokaal irriterend effect.

In de classificatie van geneesmiddelen behoort het tot klasse IB anti-aritmica, acetanilidederivaten, lokale anesthetica. Het analgetische effect treedt 2-5 minuten na aanbrengen op de huid of slijmvliezen op en duurt 10-20 minuten.

Indicaties

Lidocaïne-gel wordt in de tandheelkunde gebruikt voor anesthesie:

  • voor en na verwijdering van tandsteen, curettage;
  • vóór de introductie van anesthesie-injectie met verschillende manipulaties;
  • met pijn bij tandvleesaandoeningen, erosie op het slijmvlies.

Andere indicaties zijn de noodzaak van anesthesie tijdens instrumentele onderzoeken:

  • in urologie en gynaecologie (behandeling van de urethra vóór cytoscopie, katheterisatie en andere procedures);
  • in de otolaryngologie voor anesthesie van het slijmvlies van de slokdarm, mondholte en andere bovenste luchtwegen.

Hiervoor wordt Lidocaine in de vorm van een spuitbus, crème voor uitwendig en lokaal gebruik ook gebruikt..

Hoe lidocaïne-gel te gebruiken in de tandheelkunde

In de tandartspraktijk wordt lidocaïne-gel als volgt gebruikt:

  • Om de injectieplaats te verdoven, wordt het middel op het slijmvlies aangebracht en na 3 minuten wordt een infiltratie-anesthesie toegediend (anesthesie-injectie vóór behandeling, tandextractie of andere procedure).
  • Voor anesthesie wordt lidocaïne, voordat de steen wordt verwijderd, gedurende 3 minuten in de rand van het tandvlees en de basis van de tanden gewreven. Vervolgens wordt de procedure uitgevoerd. Na het verwijderen van tandsteen of curettage wordt de gel als dressing op het tandvlees aangebracht en gefixeerd.
  • In geval van pijnlijke erosie en afta (ulceratie) van het slijmvlies - Lidocaïne wordt 3-5 keer per dag aangebracht.

Toepassing op andere medische gebieden

Om het slijmvlies van de luchtpijp, het strottenhoofd of de slokdarm vóór de diagnose lokaal te verdoven, worden de voor de studie gebruikte instrumenten gesmeerd met lidocaïne.

Voor orale anesthesie wordt het slijmvlies behandeld met een steriel wattenstaafje gedoopt in een gel (neem maximaal 2 g van het product).

Als dit niet genoeg is, herhaal dan de manipulatie binnen een paar minuten.

In de gynaecologie en urologie wordt de urethra behandeld vóór instrumentele diagnose met het medicijn. Vrouwen brengen 3-5 ml 2% Lidocaine-gel aan op het slijmvlies van de urethra, mannen 5-10 ml. Vóór de cystoscopieprocedure wordt 30 ml 2% gel in de urethra geïnjecteerd, nadat eerder het distale gedeelte (ver van het midden) is geperst. De maximale hoeveelheid is in dit geval 30 ml van het product in 12 uur.

Om pijn te verlichten tijdens aanvallen van urethritis en cystitis, wordt niet meer dan 10 g gel eenmaal daags gedurende 4-7 dagen in de urethra toegediend in combinatie met andere geneesmiddelen (ontstekingsremmend, antimicrobieel). Als u anesthesie van de huid nodig heeft, wordt het medicijn 2-4 keer per dag aangebracht.

Contra-indicaties

Lidocaine-gel kan niet worden gebruikt met:

  • zweren en verwondingen van het mondslijmvlies;
  • lokale infecties in het gebruiksgebied;
  • acute luchtwegaandoeningen en inflammatoire pathologieën van de luchtwegen, vergezeld van insufficiëntie (bronchitis, longontsteking en andere);
  • tijdens zwangerschap en borstvoeding;
  • myasthenia gravis, hartblok;
  • individuele intolerantie voor het medicijn;
  • in de vroege kinderjaren en ouderdom.

Bijwerkingen

Bij het aanbrengen van de gel kunnen bijwerkingen verschillende manifestaties van allergieën zijn:

  • urticaria op het mondslijmvlies en de huid;
  • huiduitslag en jeuk;
  • angio-oedeem;
  • anafylactische shock.

Daarom is het belangrijk om te weten of er een individuele intolerantie is voor lidocaïne en andere anesthetica van het amidetype (Ultracain, Mepivacaine, Artikain, enz.).

Bij lokale toepassing in de tandheelkunde vanuit het zenuwstelsel, gevoelloosheid van het gehemelte, lippen en tong, hoofdpijn, zelden toegenomen zwakte, gehoor- en zichtproblemen, krampen, spasmen van de kauwspieren, zijn tremor mogelijk.

Systemische reacties met lokale toediening van het medicijn ontwikkelen zich praktisch niet, maar u moet zich ervan bewust zijn, vooral in gevallen waarin de gel per ongeluk werd ingeslikt:

  • druk verlagen of verhogen;
  • pijn op de borst
  • tachycardie (versnelde hartslag);
  • perifere vaatverwijding (vaatverwijding);
  • misselijkheid met braken, spontaan plassen en stoelgang.

speciale instructies

Het is toegestaan ​​om het medicijn alleen voor zwangere en zogende vrouwen te gebruiken in gevallen van dringende behoefte, naar goeddunken van een specialist.

Lidocaïne kan doordringen in de moedermelk en wordt daarmee uitgescheiden..

Bij ernstige schendingen van de lever (hepatitis, cirrose, gezwellen, schade aan de galwegen en andere), is het medicijn gecontra-indiceerd.

Extreme voorzichtigheid vereist het gebruik van een gel voor:

  • verminderde doorbloeding van de lever;
  • cardiovasculair falen;
  • op hoge leeftijd na 65 jaar.

Tijdens de behandeling kan lidocaïne de snelheid van psychomotorische reactie en concentratie verminderen. Hiermee moet rekening worden gehouden bij het autorijden en andere mechanismen..

Interactie tussen geneesmiddelen

De effectiviteit van het medicijn wordt verminderd door barbituraten, rifampicine, fenytoïne.

De combinatie van lidocaïne met slaappillen verhoogt hun remmende effect op het centrale zenuwstelsel, en met procaïnamide daarentegen is de kans op hallucinaties en excitatie van het centrale zenuwstelsel groot.

In combinatie met bètablokkers (vazocardine, timolol, bisoprolol, enz.), Neemt het risico op bradycardie toe (verlaging van de hartslag).

Het lokale anesthetische effect van de gel wordt versterkt onder invloed van MAO-remmers (Incazan, Nialamide, Pyrazidol, enz.), Ook wanneer geneesmiddelen van deze groep worden gebruikt, wordt Lidocaine niet voorgeschreven voor parenterale toediening.

Wanneer Polymyxin B en Lidocaine samen worden gebruikt, wordt de transmissie van een zenuwimpuls naar de spieren geremd, waardoor het noodzakelijk wordt om de ademhalingsfunctie van de patiënt te beheersen.

Populaire tandgels met lidocaïne

Er zijn veel gels anesthetica die lidocaïne bevatten. Naast deze stof kunnen ook andere componenten in hun samenstelling worden opgenomen. Overweeg de beroemdste van deze tools..

Calgel en Lident Baby

Kalgel - een tandgel in buisjes van elk 10 g, bevat lidocaïne en het antiseptische chloride cetylpyridinium.

Het heeft een lokaal analgetisch en mild desinfecterend effect..

Ontworpen om kinderziektes te verminderen.

Het is acceptabel om te gebruiken voor baby's vanaf 3 maanden. De gel (niet meer dan 7,5 mm) wordt op een schone vinger geperst en gemakkelijk in ontstoken tandvlees gewreven.

Je kunt niet vaker 6 keer per dag gebruiken en het interval tussen de toediening mag niet minder zijn dan 20 minuten.

Een vergelijkbaar medicijn is Lident baby-gel. Bevat ook ethylalcohol, levomenthol en andere hulpstoffen. Verkrijgbaar in tubes van 5 en 10 g Niet toepasbaar tot 3 maanden, met overgevoeligheid voor de componenten van het product en erfelijke fructose-intolerantie.

Dentinox

Het medicijn bevat lidocaïne (3,4 g per 1 g gel), kamille-extract van de apotheek en lauromacrogol; verkrijgbaar in aluminium buizen van 10 g.

Indicatie voor gebruik is tandjes.

De tool verlicht pijn en vermindert tandvleesontsteking, waardoor het verschijnen van eerst, melk en later kiezen wordt vergemakkelijkt.

Breng bij de eerste tekenen van tandjes 2-3 keer per dag een druppel gel aan, wrijf zachtjes. Een contra-indicatie is alleen een allergie voor het medicijn.

Dologel St

De actieve samenstelling van het medicijn, naast lidocaïne, wordt vertegenwoordigd door choline salicylaat en benzalkoniumchloride. Verkrijgbaar in plastic en aluminium tubes van elk 10 g. Het is een tandgel die tegelijkertijd werkt als antisepticum, verdovingsmiddel en ontstekingen verlicht. Het effect ontwikkelt zich 5-10 minuten na het aanbrengen en neemt geleidelijk af binnen een half uur of een uur.

Gebruiksaanwijzingen:

  • parodontitis, parodontitis;
  • kiespijn;
  • zweren en zweren in de mond;
  • de periode na kleine chirurgische ingrepen in de mondholte, bijvoorbeeld pijnverlichting na tandextractie;
  • infectieuze en inflammatoire, trofische en necrotische ziekten van het mondslijmvlies.

Kamistad

Evenzo bevat Dentinox lidocaïne en kamillebloemextract, maar in een veel hogere concentratie (respectievelijk 20 en 185 mg per 1 g gel). Gel Kamistad is gecontra-indiceerd bij kinderen jonger dan 12 jaar, vrouwen die borstvoeding geven en zwangere vrouwen, met individuele intolerantie.

Het werkt snel en continu, en onder de indicaties: stomatitis, tandvleesaandoeningen, cheilitis, erytheem van de lippen, na maxillofaciale chirurgie en verschillende tandheelkundige ingrepen. Het wordt gebruikt wanneer tanden van "wijsheid" worden doorgesneden, evenals bij geïrriteerde slijmvliezen terwijl het dragen van beugels en prothesen.

Helicaine

Het wordt gebruikt voor pijnverlichting in de tandheelkunde, verloskunde en gynaecologie, bij de diagnose en behandeling van oogziekten, in de otolaryngologie.

Het is ook geïndiceerd in de cardiologie voor de behandeling en preventie van aritmieën (bij een hartaanval, het gebruik van anesthesie, intoxicatie met glycosiden).

Verkrijgbaar in steriele wegwerpbuizen, werkt op dezelfde manier als lidocaïnegel.

De gel met lidocaïne wordt veel gebruikt in de tandheelkunde en andere medische gebieden voor pijnverlichting, tijdens diagnostische en therapeutische procedures, aandoeningen van de mondholte, vergezeld van pijn, bij tandjes krijgen. Naast lokale anesthetische effecten bevatten veel gels antiseptica en ontstekingsremmende componenten.

Lidocaine heeft een aantal contra-indicaties, bijwerkingen en potentieel gevaarlijke interacties tussen geneesmiddelen. Daarom kunt u de keuze voor een specifiek gereedschap het beste aan een specialist overlaten..

Zalf met lidocaïne: namen, instructies voor gebruik

Lidocaïne wordt voornamelijk gebruikt als verdovingsmiddel en is verkrijgbaar in injectieflacons. Maar potentieel heeft deze stof vele andere voordelen, in het bijzonder heeft het antiaritmische eigenschappen. Maar de belangrijkste functie van het medicijn is momenteel het meest populair voor gebruik in de geneeskunde. In dit opzicht wordt lidocaïne geproduceerd, naast de reeds bekende ampullen met injectieoplossingen van verschillende concentraties, ook in andere doseringsvormen. Een van deze vormen is een zalf met lidocaïne, die onder verschillende omstandigheden kan worden gebruikt..

De samenstelling en het effect van het medicijn

Het belangrijkste en enige actieve ingrediënt in lidocaïnezalf is lidocaïnehydrochloride, dat in 1 gram zalf 2 mg bevat. De basis voor de zalf bestaat uit hulpstoffen, die kunnen variëren afhankelijk van de fabrikant en het doel van de specifieke zalf. Het kan zijn:

De farmacologische eigenschappen van het medicijn zijn gebaseerd op het feit dat de stof de permeabiliteit van de membranen van sommige neuronen voor natriumionen verlaagt. Er gaan dus minder ionen door het membraan en er treedt gevoelloosheid op de injectieplaats op. De medicatie verspreidt zich zeer snel rond de omliggende weefsels, dus de anesthesie begint snel: binnen 10-15 minuten na het aanbrengen

De remedie is 2-3 uur geldig. De toedieningsweg heeft geen invloed op de duur van de actie.

De stof wordt binnen 10-12 uur uit het lichaam uitgescheiden, waarmee tijdens de behandeling onder bepaalde omstandigheden rekening moet worden gehouden.

Lijst met namen van zalven met lidocaïne

Op de farmaceutische markt zijn er veel verschillende zalven, gels en crèmes die lidocaïne als belangrijkste stof bevatten:

  • Emla-crème van het Zweedse farmaceutische bedrijf AstraZeneca.
  • Gel Kamistad.
  • Binnenlandse gels met lidocaïne, die gewoonlijk de naam van de hoofdsubstantie worden genoemd.
  • Aurobin van het Hongaarse bedrijf Gideon Richter.
  • Calgel is een tandgel die wordt gebruikt om het mondslijmvlies te verdoven en om ziekten zoals stomatitis te behandelen.

Dit is een lijst met de meest populaire versies van lidocaïne in de doseringsvorm van een zalf, er kunnen ook minder populaire analogen bestaan, maar op dit moment worden lidocaïne-zalven in apotheekketens met deze namen weergegeven.

Vergelijkingstabel van analogen van geneesmiddelen tegen kostprijs. Laatste update van de gegevens was 10.05.2020 00:00.

TitelPrijs

Gebruiksaanwijzingen

Anesthesie met lidocaïne is een populaire maatregel in een groot aantal medische takken: van chirurgie tot tandheelkunde. De belangrijkste indicaties waarvoor u deze tool moet gebruiken:

  • Chirurgische behandeling, kleine operaties.
  • Lokale anesthesie bij traumatologie, wanneer de plaats van het letsel moet worden verdoofd, zodat de patiënt tijdens de behandeling geen pijn ervaart.
  • Lidocaïne wordt zeer veel gebruikt in de tandartspraktijk, aangezien pijnverlichting bij tandheelkundige behandelingen een van de eerste plaatsen is die belangrijk is. In dit geval wordt niet alleen een lidocaïne-injectie gebruikt die voor iedereen direct bekend is tijdens de behandeling, maar ook een zalf met lidocaïne van pijn in de tanden, die helpt om comfortabeler naar de dokter te gaan of om de postoperatieve periode met minder stress over te brengen.
  • Voor endoscopische manipulaties wordt dit medicijn ook gebruikt, maar in dit geval is lidocaïne in de vorm van een spray populairder, vooral vanwege het gebruiksgemak. In sommige gevallen wordt echter ook zalf gebruikt. Het wordt aangebracht op het oppervlak van het apparaat, wat helpt om de patiënt te verdoven..

De populariteit van het medicijn is met name niet alleen te danken aan de veelzijdigheid van de stof zelf voor pijnverlichting, maar ook aan de snelheid en veiligheid van anesthesie met zijn hulp, maar ook omdat het medicijn, met al zijn nuttige eigenschappen, ook vrij goedkoop is.

Gebruiksaanwijzing

Verschillende soorten zalven kunnen voor verschillende doeleinden worden gebruikt en de wijze van aanbrengen kan hiervan verschillen..

Voor kiespijn

Als een dergelijk hulpmiddel wordt gebruikt om de mondholte te verdoven, bijvoorbeeld in geval van pijn in het tandvlees of de tanden, moet het medicijn worden aangebracht met een speciaal wattenstaafje om geen extra microbiële infectie te veroorzaken.

Gebruik voor tandvlees

Tandvlees kan om verschillende redenen ziek zijn. Om dergelijke pijn volledig te elimineren, zijn veel diagnostische procedures vereist, die alleen mogelijk zijn in medische instellingen. Als het echter onmogelijk is om op een bepaald moment naar de dokter te gaan, dan kunt u de pijn met behulp van een verdovingsmiddel elimineren. Op de farmaceutische markt is er een vrij brede selectie aan tandgels, waaronder een gel met lidocaïne. Het aanbrengen is vergelijkbaar met het aanbrengen van dezelfde gel voor kiespijn. De remedie begint binnen 10 minuten te werken. Het effect houdt 2-3 uur aan.

Voor gewrichten

In sommige gevallen wordt een medicijn met lidocaïne ook gebruikt voor gewrichten, of beter gezegd, om pijn te verlichten. In dit geval is het raadzaam om een ​​kleine hoeveelheid van het product te gebruiken, het strikt op het probleemgebied aan te brengen, terwijl u probeert het omliggende weefsel niet aan te raken. Vergeet niet dat dit medicijn gewrichtsproblemen niet geneest, maar een symptomatische pijnstiller is. Voor een volledige behandeling moet u een arts bezoeken.

Voor wonden

Artsen proberen open wonden niet te behandelen met behulp van dit hulpmiddel, omdat hiervoor het product op een beschadigd oppervlak moet worden aangebracht. Maar in sommige gevallen wordt de zalf toch gebruikt, omdat dit de gemakkelijkste manier is om de patiënt pijn te verlichten. Een voorbeeld van zo'n geval is het verschijnen van aambeien of kegels bij een patiënt..

Bij de behandeling van aambeien wordt het medicijn op grote schaal gebruikt. En de applicatie vereist een aantal voorbereidende procedures, met name het is noodzakelijk om de darmen te legen en hygiëneprocedures uit te voeren vóór het aanbrengen. Daarna wordt het pijnmedicijn 2 tot 4 keer per dag op de anus aangebracht. Het wordt aanbevolen om het medicijn alleen te gebruiken tijdens een exacerbatie, wanneer de pijn sterk genoeg is en een persoon geen comfortabele levensstijl kan leiden.

Ook is de remedie geïndiceerd voor kneuzingen en slacht, als er geen open wond is..

Prijs en bewaarcondities

De prijs van bepaalde zalven of gels hangt sterk af van het prijsbeleid van een bepaalde fabrikant. Volgens de gevestigde traditie brengen binnenlandse farmaceutische producenten goedkopere producten op de markt, terwijl buitenlandse bedrijven hogere prijzen hanteren. Hoe gerechtvaardigd deze aanpak is, is moeilijk te zeggen, maar op de een of andere manier vindt elk medicijn zijn patiënt en consument. De gemiddelde prijs van een medicijn is van 20 tot 100 roebel.

Bewaarcondities voor zalven zijn standaard: van +15 tot +25 graden. Maar sommige individuele zalven vereisen verplichte opslag in de koelkast. Daarom is het na aankoop raadzaam om de gebruiksaanwijzing te lezen, waarin de specifieke eis van de fabrikant wordt vermeld om specifiek zijn zalf op te slaan.

Het medicijn moet worden beschermd tegen kinderen en blootstelling aan zonlicht voorkomen..

Het is mogelijk om het product 2 jaar te bewaren onder de voorwaarden zoals gespecificeerd in de instructies.

Recensies

Beoordelingen zijn in de meeste gevallen positief. Patiënten merken op dat de remedie effectief, zeer effectief is en dat de verdoving zelf voldoende tijd aanhoudt om alle manipulaties uit te voeren. Van de negatieve aspecten merken sommige patiënten op dat het medicijn enkele allergische reacties kan veroorzaken, waaronder lokale bij het gebruik van de zalf. Daarom is er een aanbeveling om jezelf te testen op drugstolerantie door het op een klein deel van de huid aan te brengen en de verdere reactie van het lichaam te observeren.

  • Ivan, 44 jaar oud. Ik heb twee keer geprobeerd om de zalf met lidocaïne van verschillende fabrikanten te gebruiken voor slachten en kneuzingen. Maar helaas paste de remedie niet bij mij. Het effect is na 10 minuten voelbaar, de pijn verdwijnt, maar er verschijnt onmiddellijk vreselijke jeuk en roodheid. Ik moet alles doorspoelen.
  • Irina, 34 jaar oud. Ik gebruik meestal een tandgel met lidocaïne voor kiespijn. Met ontsteking op het tandvlees bespaart het ook. U hoeft alleen een wattenstaafje of servet te gebruiken, omdat lidocaïne enigszins gevoelloze vingers geeft, indien aangebracht met uw vingers. Kiespijn verlicht, maar niet helemaal. Ongeveer een uur of twee in de tijd.

Lidocaine

Registratie nummer

Handelsnaam

Internationale niet-eigendomsnaam

Doseringsvorm

actuele gel

Structuur

werkzame stof - lidocaïne hydrochloride - 5 g,

hulpstoffen: L-menthol, in water oplosbare methylcellulose MTs-100, gedestilleerde glycerine, nipagine, nipazol, gezuiverd water tot 100 g.

Omschrijving

Farmacotherapeutische groep

ATX-code

Farmacologische eigenschappen

Farmacodynamica

Het lokale anesthetische effect is te wijten aan remming van de zenuwgeleiding als gevolg van de blokkering van natriumkanalen in de zenuwuiteinden, waardoor het opwekken van impulsen aan de uiteinden van sensorische zenuwen en het geleiden van pijnimpulsen langs zenuwvezels wordt voorkomen. Bij topicale toepassing verwijdt het de bloedvaten en heeft het geen lokaal irriterend effect.

Het effect ontwikkelt zich 1-5 minuten na aanbrengen op de slijmvliezen of de huid en houdt 10-15 minuten aan.

Farmacokinetiek

Wordt snel door de slijmvliezen opgenomen. De absorptiesnelheid wordt bepaald door de mate van bloedtoevoer naar het slijmvlies, de totale dosis van het medicijn, de lokalisatie van de plaats en de duur van de toediening. Na aanbrengen op het slijmvlies van de bovenste luchtwegen wordt het gedeeltelijk ingeslikt en geïnactiveerd in het maagdarmkanaal. De tijd om de maximale plasmaconcentratie te bereiken, indien aangebracht op het slijmvlies van de mondholte en de bovenste luchtwegen, is 10-20 minuten. Het wordt snel verspreid in goed circulerende organen (hart, longen, hersenen, lever, milt) en vervolgens in vet- en spierweefsels. Dringt door de bloed-hersen- en placentabarrières en wordt uitgescheiden met moedermelk (40% van de concentratie in het plasma van de moeder).

Het wordt in de lever gemetaboliseerd (met 90-95%) met deelname van microsomale enzymen door dealkylering van de aminogroep en het verbreken van de amidebinding met de vorming van metabolieten die minder actief zijn dan lidocaïne (monoethylglycinesilidine en glycineoxylidine, met een halfwaardetijd van respectievelijk 2 uur en 10 uur). Bij leveraandoeningen neemt het metabolisme af en varieert van 50% tot 10% van de normale waarde. Het wordt uitgescheiden met gal en nieren (tot 10% onveranderd). Bij chronisch nierfalen is cumulatie van metabolieten mogelijk.

Indicaties

Het medicijn kan in de volgende gevallen worden gebruikt voor lokale anesthesie:

- voor terminale (oppervlakte) anesthesie:

-mucosale anesthesie op de injectieplaats van anesthetica;

-opening van oppervlakkige abcessen;

-voordat het slijmvlies wordt gehecht;

-voordat u kronen en bruggen bevestigt;

-bij de behandeling van tandvleesaandoeningen, parodontopathie;

-verwijdering van tandsteen;

-extractie van melktanden;

-bij de vervaardiging van prints (als elastisch materiaal wordt gebruikt)

-coagulatie met een elektrocauterisatie bij de behandeling van neusbloedingen;

-pijnverlichting op de injectieplaats vóór tonsillectomie;

In verloskunde en gynaecologie:

-ettering filament behandeling.

brandwonden (inclusief zonnebrand); beten, kleine wondjes (inclusief krasjes); contactdermatitis (inclusief die veroorzaakt door irriterende planten).

Contra-indicaties

Voorzichtig

Dosering en administratie

Bijwerking

Op de plaats van toediening van het medicijn - een licht branderig gevoel dat stopt na anesthesie (binnen 1 minuut), erytheem.

Allergische reacties zijn mogelijk: huiduitslag, jeuk, bronchospasmen, angio-oedeem, anafylactische shock.

Aan de zijkant van het centrale zenuwstelsel kunnen systemische reacties (dosisafhankelijk) worden waargenomen: hoofdpijn, duizeligheid, krampen, tremoren, verminderd gezichtsvermogen (diplopie), oorsuizen, agitatie en / of depressie, een gevoel van angst, euforie, angst, koorts, een koud gevoel, ademhalingsdepressie.

Vanuit het cardiovasculaire systeem: verhoogde bloeddruk, bradycardie.

Overdosis

Symptomen: misselijkheid, braken, bleekheid van de huid, hoofdpijn, wazig zien, tinnitus, diplopie, verlaagde bloeddruk, bradycardie, aritmie, psychomotorische agitatie, tremor, tonische aanvallen, collaps, hartstilstand.

Behandeling: wanneer de eerste tekenen van intoxicatie verschijnen (duizeligheid, misselijkheid, braken, euforie), breng de patiënt dan over naar een horizontale positie en begin met zuurstofinhalatie. Bij psychomotorische agitatie - intraveneuze (iv) toediening van 10 mg diazepam, met iv-convulsies, de introductie van een 1% -oplossing van hexobarbital of thiopental natrium; met bradycardie - atropine (0,5-1 mg intraveneus), sympathicomimetische geneesmiddelen. Dialyse is niet effectief.

Interactie met andere medicijnen

Cimetidine en propranolol verminderen de hepatische klaring van lidocaïne (verminderd metabolisme door remming van microsomale oxidatie en verminderde hepatische bloedstroom) en verhogen het risico op toxische effecten (waaronder domheid, slaperigheid, bradycardie, paresthesie, enz.).

Barbituraten, fenytoïne, rifampicine (inductoren van microsomale leverenzymen) verminderen de effectiviteit (dosisverhoging kan nodig zijn).

Bij toediening met aimaline, fenytoïne, verapamil, kinidine, amiodaron, is een toename van het negatieve inotrope effect mogelijk.

Gelijktijdige toediening met bètablokkers verhoogt het risico op bradycardie. Hartglycosiden verzwakken het cardiotonische effect, curare-achtige geneesmiddelen versterken de spierontspanning.

Procaïnamide verhoogt het risico op agitatie van het centrale zenuwstelsel, hallucinaties.

Met gelijktijdig gebruik van lidocaïne en slaappillen, sedativa, is het mogelijk om hun remmende effect op het centrale zenuwstelsel te vergroten.

Onder invloed van MAO-remmers is een verhoging van het lokale anesthetische effect van lidocaïne mogelijk.

Bij gelijktijdig gebruik van lidocaïne en polymyxine is het mogelijk het remmende effect op neuromusculaire transmissie te vergroten, daarom is het in dit geval noodzakelijk om de ademhalingsfunctie van de patiënt te controleren.

Lees Meer Over Laser Ontharing